ช่วงนี้จะเหนื่อยหน่ายกะชีวิตเป็นพิเศษ ความจริงก็รู้ๆอยู่ว่ามันต้องเป็นแบบนี้

ตกปัญหาสุขภาพ2 ตกสูติศาสตร์ ตกวิจัยฯ

เครียดไหม?

คำตอบคงเป็น "ไม่ล่ะ"

ทำไมถึงไม่เครียดทั้งๆที่ตกแหลกหลานขนาดนี้? ...เป็นคนอื่นเครียดไปนานแล้ว

ก็เทอมนี้ทำตัวเหลวแหลกซะขนาดนั้น ไม่ตกก็แปลก

ปี3 ล้ามากๆ ทั้งกายและใจ ล้าตั้งแต่เปิดเทอม แต่ไม่เฟลนะ

เริ่มจาก โผล่มา 2 วันก็ออกชุมชนทันที ขอบอกว่าเกลียดมากๆ

เกลียดการออกชุมชนที่สุด ถึงจะเรียนพยาบาลแต่บางอย่างมันก็ทำไม่ได้ถึงพยายามแล้วก็เถอะ

ไม่ชอบงานต่อเนื่อง ไม่ชอบเจอผู้คนมากๆ ไม่ชอบสังคม ไม่ชอบงานเอกสาร และไม่ชอบชุดCHN

พยายามทำใจให้รักแล้วแต่ก็ทำไม่ได้ คะแนนเลยไม่ค่อยดี แถมไม่ชอบอาจารย์กลุ่มเท่าไหร่...ช่างเถอะ

เทอม 1 โดดเรียนประมาณ 4 ครั้งได้ ก็ไม่ได้ไปไหนแต่ไปหมกตัวหลับอยู่ในห้องสมุด

ถึงไปเรียนก็นั่งเล่นเกมส์ในโทรศัพท์อยู่ดี ไร้ประโยชน์แต่สังเกตตัวเองว่าไม่เคยหลับ

หงุดหงิดกับเพื่อนร่วมกลุ่ม(ทำงาน) โอเค ยอมคนได้แต่บางครั้งมันก็สุดทน

ไม่ชอบเถียง รู้ว่าเห็นแก่ตัวชอบหาประโยชน์จากคนอื่น แต่ไม่ใช่คนใกล้ตัวอย่างเพื่อนสนิท

2 เดือน ที่มีเรื่องคิดตลอดเวลาอยู่ในหัว เพราะเพื่อนสนิททำพิษ กับคำพูดที่ว่า...

"มึงไม่รู้ตัวอีกเหรอ ว่ามึงน่ะเป็นไบ"

ขอบคุณมากไอ้เจมส์ ทำกรูเครียดมาได้เกือบ 2เดือน

ตอนนี้อยู่ในภาวะสับสน เกลียดผู้ชายแต่ก็คบ...(เกลียดตัวกินไข่ รึเปล่า...)ผู้หญิงก็ชอบเหล่

เวลาใครโทรมาผิดแล้วเป็นผู้ชายนี่ ไม่ต้องบอกว่าตอนแรกคุยดี พอไม่มีสาระจะโดนด่า

สับสนค่ะ สับสน..แต่ตอนนี้ขี้เกียจคิด ช่างมันเดี๋ยวก็ลืม

แต่ตอนนี้สโตรคอาจารย์ที่เป็นเกย์อ่ะ ...พฤติกรรมน่าสงสัยมากไอ้นี่

เรื่องผ่อนคลายกันบ้าง...ยะโฮ่ววววววว

สรุปกูไม่เครียด...ใช่ไหม?

เออ!!ช่างเถอะ

ในหัวมีฟิค มีนิยายหลายเรื่องมากๆ แต่ไม่มีปัญญาเขียนลงกระดาษ

เวลาที่คิดได้คือ กินข้าว นั่งเรียน อ่านหนังสือเตรียมสอบ ขึ้นตึก บลา บลา

เวลาไหนจะได้เขียนฟะ

งืมๆๆๆๆๆๆ แต่เพิ่งคิดได้ว่าเขียนไว้ใส่กระดาษแล้วเอาลงบลอคไว้ก็ได้ เออ เข้าท่า

ชอบเขียนอะไรยาวๆ แต่ไม่ค่อยมีรูปสักวัน(ที่เน็ตดีๆ)จะเอารูปมาลงชนิดโหลดนรกเลย

แต่ตอนนี้จรลี หนีหายก่อนดีกว่า เกือบง่วงแล้ว

รูปใหญ่ไร้การปรับ สมัยปี2 พิธีรับหมวกของปี 1

อ้วนจริงสมัยนั้น ดำเกรียม แต่ปัจจุบัน อ้วน ดำยิ่งกว่า

กร๊ากกกกกกกก